Cukierki reklamowe – jaka jest historia ich głównego składnika – cukru?

Cukierki reklamowe

Cukierki reklamowe

Cukierki stanowią doskonały sposób na wypromowanie swojej działalności, bez względu na branżę czy wielkość przedsiębiorca. Bardzo dobrze wpływają one na rozpoznawalność marki i utrwalenie jej pozytywnego wizerunku w oczach potencjalnych składników. Różnić mogą się one od siebie smakiem, kształtem czy wielkością. Takie produkty zastosować można między innymi podczas różnego rodzaju wydarzeń branżowych, jak targi czy konferencje. Jednym z głównych składników cukierków jest cukier. Jaka dokładnie jest jego historia? Garść przydatnych informacji związanych z tym produktem – poniżej.Pisząc o zagadnieniu, jakim są cukierki reklamowe, cofnąć należy się do 510 roku p.n.e., kiedy to Dariusz – cesarz Persji najechał na Indie, gdzie znalazł, jak sam określił: „trzcinę, która dawała miód bez udziału pszczół.” Sekret tej rośliny przez długie lata był trzymany w ścisłej tajemnicy, a końcowy produkt – sprzedawany z niezwykle dużym zyskiem. Niestety, na skutek ekspansji ludów Arabskich w VII wieku n.e., tajemnica została ujawniona. Gdy napadły one na Persję, znalazły ogromne uprawy trzciny cukrowej i w krótkim zasie opanowały sztukę produkcji cukru. Wraz z postępującą ekspansją, rozprzestrzeniać zaczęła się ona również na pozostałych podbitych terenach, między innymi Hiszpanii.

Jeżeli chodzi o cukierki reklamowe w Europie, to cukier został tam odkryty znacznie później – w XI wieku n.e., podczas Wypraw Krzyżowych. Pierwsze zmiany na temat tego produktu pochodzą z Wielkiej Brytanii. W kolejnych latach obserwowano wyraźny rozwój handlu między Europą Zachodnią i Wschodem, co doprowadziło do wzrostu importu cukru. Wyrób ten był wówczas dobrem luksusowym, a za jeden jego funt należało zapłacić równowartość miesięcznego wynagrodzenia robotnika.

cukierki reklamowe cieszyły się ogromną popularnością wśród najbogatszych warstw społeczeństwa, których stoły zdobiły efektowne rzeźby z cukru. Niekiedy tworzono z niego (a dokładnie z przędzy cukrowej), całą zastawę stołową oraz obrusy. Nierzadko cukier traktowany był także w roli lekarstwa.